Przejdź do menuPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do treściPrzejdź do menu bocznegoPrzejdź do zmiany rozmiaru czcionkiPrzełącz stronę między wersją kontrastową, a normalnąPrzejdź do strony głównej

Sołectwo Radolinzasięg - wieś Radolin

Nazwa miejscowości pochodzi od nazwiska jej właściciela – Andrzeja Radolińskiego, dziedzica Białej, który na mocy przywileju królewskiego nadanego przez Augusta III Sasa, założył w 1759 r. osadę tkacką na prawach miejskich.

 

W Radolinie osiedliło się 61 rodzin. Wśród nich byli rzemieślnicy i kupcy sprzedający sukna oraz inne wyroby. Oprócz nich miasteczko zamieszkiwali chłopi. W okolicach Radolina osiedlili się także olędrzy, czyli osadnicy sprowadzeni z Niderlandów do doliny Noteci w celu przekształcenia bagnistych terenów w użytki rolne i pastwiska.

 

Ambitny zamysł właściciela Radolina, niestety , tylko w początkowym okresie rozwoju miasta przynosił korzyści. Zmiany granic spowodowane rozbiorami Polski, nałożone cła oraz poprowadzenie przez Trzciankę w 1851 roku Kolei Wschodniej z Krzyża do Bydgoszczy, przyczyniły się do upadku Radolina, który w 1857 r. utracił prawa miejskie. Pamiątką po latach świetności pozostała do dzisiaj zwarta zabudowa dziewiętnastowiecznych domów, układ ulic i plac, który dawniej był rynkiem. Przy nim stał ratusz (obecny budynek z numerem 110), w którym znajdowały się pokoje noclegowe, wyszynk, sklep, a nawet stajnia dla koni.

 

Wielkim nieszczęściem dla Radolina był pożar, który wybuchł w 1857 r. Spłonęło wówczas 27 zabudowań. Niektóre domy wprawdzie odbudowano, ale sama miejscowość zaczęła przekształcać się w kierunku rolniczym. Przykładem może być folusz, który jeszcze w 1850 roku funkcjonował w pobliżu Radolina, a po upadku miasta przebudowany został na młyn zbożowy.

 

W 1894 r. w Radolinie zbudowana została szkoła oraz wzniesiony neogotycki kościół, któremu w 1906 r. dobudowano wieżę, a trzy lata później zainstalowano na nim zegary. Te ostanie działały do 1960 r. W sąsiedztwie kościoła stoi figura, którą postawiono w 1952 roku, w miejscu rozebranego w 1946 r. pomnika niemieckiego żołnierza.

 

Radolin liczy ok. 430 mieszkańców. Istnieje tu dziesięć średnich i większych gospodarstw rolnych, są dwa warsztaty samochodowe, sklep. Wieś posiada wodociągi i kanalizację. Główne drogi otrzymały nowe oświetlenie, a w latach osiemdziesiątych, po zmodernizowaniu drogi, Radolin uzyskał wygodne połączenie z Białą.

 

Nieopodal Radolina są trzy osady, których pochodzenie związane jest z macierzystą wsią – Radolin Kolonia, Radolinek i Radolin Młyn, w którym – jak nazwa wskazuje – na Trzcinicy był folusz, a potem młyn.

 

Radolin jest pięknie położony między wysoką moreną a doliną Noteci. Z wzniesienia można podziwiać rozległą panoramę łąk. W tym miejscu archeolodzy podczas wykopalisk znaleźli siekierki z czasów prasłowiańskich. W okolicy przebiegają szlaki turystyczne. Będąc tutaj na pewno warto wybrać się na przeprawę promową przez Noteć, drogą, która wiedzie wśród łąk, a w pewnym momencie mija starorzecze rzeki.